روال میز معاملاتی
مشکل ژورنال انگیزه نیست، طراحی است. معاملهگر یک فایل با سی ستون میسازد، یازده روز پرش میکند و دیگر بازش نمیکند. ژورنال وقتی دوام میآورد که پر کردنش از احساس گناه بابت پر نکردنش سریعتر باشد و خواندنش واقعاً چیزی را تغییر دهد.
شش فیلد، نه بیشتر
| فیلد | قالب | چرا لازم است |
|---|---|---|
| نام ستاپ | یکی از پنج ستاپ نامگذاریشده | نشان میدهد کدام لبه پول میدهد |
| پایبندی | بله / نسبی / خیر | معامله بد را از بدشانسی جدا میکند |
| ریسک | درصدی از سرمایه | بزرگ شدن تدریجی حجم را زود میگیرد |
| مضرب R | نتیجه تقسیم بر ریسک اولیه | در همه نمادها و اندازه حسابها قابل مقایسه است |
| برچسب خطا | خالی یا یک کلمه | پشیمانی مبهم را به رویداد قابل شمارش تبدیل میکند |
| یک خط | متن آزاد | زمینهای که شش هفته بعد یادتان نمیماند |
ستون پایبندی تمام ماجراست
نتیجه و فرایند دو سنجه متفاوتاند و قاطی کردنشان دلیل بیفایده بودن اکثر ژورنالهاست. معامله ضرردهای که دقیقاً طبق برنامه گرفته شده معامله خوبی است. معامله سوددهای که خلاف قواعد گرفته شده هشدار است. وقتی بتوانید بر اساس پایبندی مرتب کنید، میتوانید به تنها سؤال مهم در افت سرمایه پاسخ دهید: سیستم خراب است یا من؟
بازبینی هفتگی، سی دقیقه
- تعداد معاملات به تفکیک ستاپ و میانگین R هرکدام را حساب کنید.
- برچسبهای خطا را بشمارید. اگر یک برچسب سه بار آمده، مشکل فرایندی است نه لغزش.
- نرخ پایبندی را با چهار هفته قبل مقایسه کنید.
- یک تغییر برای هفته بعد بنویسید. دقیقاً یکی.
منحنی سرمایه میگوید چه شد. ستون پایبندی میگوید آیا باید چیزی را تغییر دهید.