اجرا و جریان سفارش
معاملهگران برای ضرر بودجه میگذارند و هزینه را فراموش میکنند. حال آنکه در یک سال معامله فعال، مجموع اسپرد، کمیسیون و لغزش قیمت اغلب از نتیجه خالص بیشتر است. اگر این را اندازه نگیرید، کسبوکاری را اداره میکنید که بهای تمامشدهاش را نمیداند.
سه جزء هزینه
- اسپرد. فاصله آشکار بین خرید و فروش. بر حسب جلسه، جفتارز و نوسان تغییر میکند و دقیقاً وقتی بیشتر میشود که شما بیشتر میخواهید معامله کنید.
- کمیسیون. ثابت و قابل مدلسازی. معمولاً صادقانهترین بخش قیمتگذاری.
- لغزش قیمت. تفاوت قیمت مورد انتظار با قیمت اجراشده. روی حد ضرر و سفارش بازار در زمان اخبار معمولاً منفی است.
یک عدد برایش بگذارید
سی معامله اخیر را بردارید. برای هرکدام قیمت ورود مورد نظر، قیمت اجراشده، خروج مورد نظر، خروج واقعی و کمیسیون را ثبت کنید. اختلافها را به ارز حساب جمع بزنید و بر سی تقسیم کنید. آن عدد هزینه هر معامله آینده شماست، پیش از آنکه بازار اصلاً کاری بکند.
| سبک | معامله در ماه | هزینه معمول هر معامله | فشار سالانه هزینه |
|---|---|---|---|
| اسکلپ | ۳۰۰ | ۰٫۹ پیپ | بسیار بالا |
| درونروزی | ۶۰ | ۱٫۱ پیپ | متوسط |
| نوسانی | ۱۲ | ۱٫۴ پیپ | پایین |
آنچه در کنترل شماست
- ۱در جلساتی معامله کنید که جفتارز شما نقدشوندگی دارد.
- ۲هرجا ستاپ اجازه میدهد ورود با سفارش محدود را ترجیح دهید.
- ۳از نگهداشتن پوزیشن در زمان انتشار دادههای برنامهریزیشده پرهیز کنید.
- ۴ماهانه اجرای خود را با یک منبع قیمت مستقل مقایسه کنید.
دانستنش خوب است. لغزشی که روی حد ضرر همیشه منفی است اما روی سفارش محدود هرگز مثبت نمیشود، نامتقارن است — و نامتقارنی امضای یک مدل قیمتگذاری است، نه نویز بازار.
بازار را نمیتوانید کنترل کنید. جلسه معاملاتی، نوع سفارش و بروکری که پول شما را نگه میدارد را میتوانید.